Project Description

Lieve Vrouwekerkhof 30

De gotische toren hoorde bij de Onze-Lieve-Vrouwekerk, die, bijzonder in de middeleeuwen, in één keer werd gebouwd tussen 1450 en 1500. De bouwmeester liet zich inspireren door de Utrechtse Domtoren. Een oudere kapel werd als koor in het nieuwe kerkgebouw opgenomen. De kerkuitbreiding was nodig, omdat Amersfoort door het mirakel-beeldje een belangrijk bedevaartsoord was geworden. Het Maria-beeldje, dat voor vele wonderen zorgde trok pelgrims van heinde en verre. Na de Reformatie in 1579 werd de kerk niet meer als zodanig gebruikt. Het schip stortte in 1787 in bij een buskruitontploffing en werd nooit meer herbouwd. De contouren zijn in het plaveisel van het plein te zien.

Veel plezier geven de 100 klokken in de toren: een carillon met 35 klokken van de 17e-eeuwse klokkengieters Hemony en een tweede carillon uit 1997 met 58 moderne klokken van klokkengieter Eijsbouts. In 2000 werd het Zevengelui toegevoegd, zeven Duitse luidklokken. In 2014 kreeg de toren twee bronzen deuren, naar ontwerp van kunstenaar Eric Claus. Ze verbeelden Maria, haar zeven Smarten en zeven Vreugden, het Wonder en de Pelgrims. Binnen in de toren markeert een rood laserlampje het middelpunt van Nederland in het Rijksdriehoekstelsel, dat tijdens de Franse inlijving begin 19eeeuw werd opgezet, beter bekend als het kadastrale nulpunt.